ความเงียบระหว่างลูกหนัง

ความเงียบระหว่างประตู

ฉันจำได้ถึงนั่งคนเดียวบนม้านเปียกเปียก ในรอบที่ 12 ปี 2025—หยดน้ำตกใสแถวว่างเหมือนบทกวีเก่า เสียงนกรอบจบไม่ดัง กับคำคราง มันคือการหายใจออก

สเตเดียมที่มองไม่เห็น

พวกมันไม่ใช่แค่มหกรรมบน ESPN มันคือวิหารแห่งความเงียบ เป็นเวลา 23:54:41 เมื่อวันที่ 20 มิถุนา—หญิงคนเดียวในเสื้อสีเทาจับโทรศัพท์บันทึกความเงียบ—เพราะนี่ไม่ใช่เรื่องชัยชนะ มันคือความหมายของลำแข่งว่าง

จังหวะของการเสมอ

สามสิบสี่เกมจบด้วยการเสมอ—บทกวีทางสถิติเขียนด้วยเหง sweat และฝน การเสมอก็คือช่วงพักระหว่างลมหายใจ